Kaapstad te voet.

Nog even terug naar gisteren. Na een vlucht van elf uur landden wij om 21.30 uur op Cape Town international airport. Het vliegtuig zat bomvol en aangezien wij redelijk achteraan zaten betekent dat, dat je ook achteraan aansluit in de rij bij de immigratie. Toch hadden wij al snel de benodigde stempels in het paspoort. De bagage lag ook al op de band en het was even zoeken naar Europcar. Volgens Sunny Car zou dit in de aankomsthal zijn. Niet dus maar een vriendelijke Zuid-Afrikaanse meneer wees ons de weg. Al snel hadden wij de sleutels van onze vriend voor de komende drie weken. Maar ja, toen werd het toch even spannend want voor het eerst van zijn leven moest Coen links rijden en ook nog eens in het donker. Het vergt toch even aanpassing hoe je moet spiegelen. Gelukkig was zo laat op de avond erg rustig op de weg. Dat hadden wij niet verwacht in zo'n grote stad en gek genoeg went het links rijden best snel. Binnen een half uur waren wij bij onze airbnb. Bij aankomst zouden wij Carmen, onze host, via WhatsApp laten weten dat wij er waren zodat ze ons kon opvangen. Alleen kregen wij die verrekte eSim niet aan de praat. Een nachtwaker bood gelukkig uitkomst en legde contact met Carmen waarna wij in fort Nox werden binnen gelaten. In Kaapstad zijn de meeste complexen omheind en helemaal afgegrendeld. Dat geeft wel een gevoel van veiligheid. Na een verfrissing en wat info konden wij eindelijk in ons heerlijke bed voor de komende vier nachten ploffen. Wij hebben alleen een 'eigen' slaapkamer en de overige ruimtes delen wij met onze vriendelijke en gastvrije host.'

Nu terug naar de dag van vandaag. Vanmorgen zijn wij rustig opgestart en hebben heerlijk ontbeten in de Strangers Club. Een mooi oud pand, op vijf minuten lopen, waar ook nog mooie boetiekjes in gevestigd zijn. Daarna zijn wij naar Victoria & Alfred Waterfront,  kortweg V&A Waterfront, gelopen. Het is een heel gezellige omgeving met appartementen, winkeltjes, restaurants en cafés rond de haven van Kaapstad. Wij waren eigenlijk van plan om gebruik te maken van de hop on-hop off bus maar de tijd was al aardig weggetikt waardoor wij dat plan voor vandaag hebben laten varen. Konden wij het meteen in de haven te water laten. In de haven hebben wij het eerste wild al gespot. Op vlonders lagen een aantal robben te zonnen en twee binkies  slooften zich uit voor de slaperige dames. Vanaf V&A Waterfront zijn wij naar de kleurrijke wijk Bo-Kaap gelopen en ondanks dat wij dicht bij zee zitten gaat dat, net als naar onze airbnb, gepaard met steile straatjes. Bo Kaap staat ook bekend als de Malay district. Dat komt omdat de bewoners afstammen van de slaven die door de VOC en de Britten in de 17e en 18e eeuw vanuit Azië naar de Kaap werden gebracht. Echter maar een paar procent is afkomstig uit Maleisië dus dt het een Maleisische buurt is klopt niet. Het wel een Islamitische buurt. Volgens zeggen zijn de gekleurde huizen ontstaan naar het afschaffen van de slavernij. Als vrijheidsuiting werden de huizen in vrolijke kleuren geschilderd. Het deed ons denken aan de kleurige huizen op Curaçao en laten daar nou ook veel afstammelingen van de slaven wonen. Dus het verhaal waarom de huizen zo kleurrijk zijn, zou best wel eens kunnen kloppen. In het centrum van de stad zijn een aantal gezellige straten met restaurants, streetfood en bars. In een foodmarket hebben wij onze lunch gehaald en zijn vervolgens naar het district six museum gegaan. Het is een klein museum waar je vooral veel leeswerk voor de kiezen krijgt. Je krijgt er wel een goed beeld hoe de apartheid zijn intrede deed en hoe een hele grote woongemeenschap uit hun huizen werd verdreven. En dat begon al in 1901 onder het mom van gezondheid en veiligheid. Grote delen van de wijk werden later plat gegooid ten behoeve van nieuwbouw voor de blanken. Het was jammer dat er de rondleiding met gids niet meer mogelijk was. Een audiotour was ook welkom geweest maar dan moet de prijs wel omhoog want nu waren wij maar 120 rand, 6 euro totaal, kwijt. Bij kasteel De Goede Hoop waren wij aan de late kant waardoor wij maar een klein uurtje de tijd hadden om alles te bekijken. Maar gezien de grootte is dat niet gelukt. Tussen 1666 en1679 is het kasteel in opdracht van de VOC door 300 slaven, zeelui en soldaten gebouwd. Het is één van de oudste koloniale gebouwen in Zuid-Afrika. Binnen de muren van het kasteel waren onder andere een kerk, een bakkerij, werkplaatsen, woonkwartieren, winkels, cellen en een verscheidenheid aan andere faciliteiten. De gele verf op de muren was gekozen aan de hand van haar vermogen om hitte en felle zonneschijn te verminderen. Nu zijn er een aantal musea in gevestigd. Wij konden in de voormalige gouverneurswoning de prachtige zalen met een mooie collectie schilderijen bewonderen. Lopend over de verdedigingsmuren zie je hoe groot het kasteel is. Op de achtergrond zie je Devilspeak liggen. Inmiddels begonnen de benen toch wat te protesteren. Het was mooi geweest voor vandaag. Een stappenteller, die wij niet hebben, had vast rood uitgeslagen. Toch hebben wij de terugtocht lopend volbracht. Met een taxi waren wij waarschijnlijk langer onderweg geweest omdat het verkeer shocking klem stond. Op de terugweg hebben wij boodschappen gedaan zodat wij in de airbnb konden eten en vanavond niet meer weg hoefden. Een rustige avond is ook wel lekker.