Knysa, Plettenberg en Robberg

Na een rustige opstartfase en een ontbijt zijn wij bij Cloverleigh guesthouse vertrokken richting Plettenberg baai. Er zijn werkzaamheden op de N2 en het is er relatief druk dus in het begin rustig aan. Dat is ook wel handig als je geen lidmaatschap bij de hermandad aan wil gaan. Er staan een aantal gele fotografen om u netjes vast te leggen. In Knysa aangekomen zijn wij naar de The Heads gereden waar je prachtig uitzicht op de baai, de nauwe toegang en de Indische Oceaan hebt. Bij de koffie hadden wij nog een contact met een jong stel uit België. Amai, dat was plesant. De foto's spreken voor zich. Vanaf Knysa zijn wij doorgereden naar Plettenberg. Wij hebben een groot  en sfeervol appartement in een mooie wijk van Plettenberg. Om de hoek is een grote supermarkten dus lekker makkelijk voor onze boodschappen. Snel de spullen gedropt en een de lunch naar binnen geschoven. We wilden in de middag nog hiken in Robberg Nature Reserve. Het was er best wel druk gezien het aantal geparkeerde auto's maar dat zag je niet terug op de trails. De entree was maar ZAR75 (€3,75) p.p., een heel verschil met gisteren terwijl deze trails vele malen mooier waren. Jammer dat polarsteps de hike niet heeft geplot maar Robberg is dat kleine schiereilandje rechts op de kaart als je inzoomt op Plettenberg. Dit keer was het een echte trail met paden over rotsachtige bodem waar je continu je aandacht voor nodig had. Maar het was ook klimmen en klauteren terwijl links van je de afgrond niet ver weg was. Twee Hollandse klimgeiten on tour dus. Er zijn 3 rondes te lopen; The Gap van 2,1 kilometer  Witsand van 5,5 kilometer en The Point van 9,2 kilometer waarbij je de Robberg helemaal rond. De routes staan goed aangegeven en de uitzichten zijn spectaculair. Ondanks dat het niet eens heel warm weer was, werd je dat vanzelf wel door de inspanning of was het de  spanning. Dit was geen kattenpis en voor iemand met hoogtevrees echt op het randje. Het was de bedoeling om samen Witsand te lopen maar toen wij voorbij het keerpunt van The Gap waren werd het nog een graadje zwaarder en steiler. En dat is nog zacht uitgedrukt. Samen besloten dat Lia terugging naar het keerpunt van The Gap en daar op Coen zou wachten die de Witsand ging lopen. Maar goed ook dat wij dat zo hebben gedaan. Het was echt heel pittig. In z'n uppie probeerde Coen er een fors tempo op na te houden maar dan wordt je op de steile klim meteen afgestraft. Als een hijgend hert en zweet op de rug werden de laatste meters afgelegd. Eenmaal boven was er een aardig eenvoudig pad. Op naar de pelsrobben die je al van verre ruikt. Wat kunnen die beesten stinken zeg. In de diepte liggen ze op een rotsplateau te zonnen en te stoeien (of is het iets anders🤭). Een aantal zwemt in de heldere oceaan. Leuk om dit schouwspel weer even te aanschouwen. Daarna verder en langzaam veranderde het harde pad in mul zand. Het werd steeds zwaarder en zwaarder. En wat is dat nou....het lijkt wel of je in de duinen loopt maar wel op een hele hoge brede rots. Dat was een onverwachtse verandering. Nu was het meteen duidelijk waarom deze trail Witsand heet. Na het keerpunt was er een flinke afdaling door het witte mulle zand om op een mooi strand te eindigen. Daar heeft Coen nog een extra rondje op 'het eiland" gelopen. Het stuk terug over de rotsen was best wel tricky. Je moest daar niet je evenwicht verliezen want dan was er een grote kans op een enkeltje naar de eeuwige jachtvelden. Maar dat hebben wij ook weer overleefd en terug bij Lia hebben wij samen het rondje van The Gap afgemaakt. Lia had tijdens haar pauze nog 2 walvissen gespot. Zo zie je maar, ieder nadeel heb zijn voordeel. Maar ook het laatste stuk was weer flink klauteren. Zo hebben wij beide toch van dit avontuur genoten.
Na inspanning volgt ontspanning en daarom besloten wij onszelf met een heerlijk diner te verwennen. Isabelle, onze van origine Vlaamse gastvrouw, adviseerde ons Nguni. Toevallig hadden wij in de voorbereiding van deze reis daar ook al over gelezen en het is echt een aanrader. Het is wel wat duurder dan gemiddeld maar nog steeds goedkoop vergeleken met Nederland. Het is er sfeervol en het eten is van uitstekende kwaliteit. Op advies van het huis namen wij twee verschillende steaks om die samen te delen. Wij kozen voor de struisvogel en de springbok en beide waren erg smaakvol. Voordat wij er erg in hadden, hadden wij alles al weggewerkt en er geen foto van gemaakt. De cheescake en appelcrumble als desert waren een goede afsluiter en delen wij digitaal met jullie.