Bolaven loop dag 1

Zaterdag zijn wij begonnen met onze 3-daagse scootertocht over het Bolaven plateau. Omdat wij geen idee hadden waar wij vandaag zouden eindigen, hebben wij geen overnachting geboekt. Wij zien wel waar het schip strandt. Helemaal niets voor Lia natuurlijk maar het maakt het avontuur alleen maar mooier. Vanuit Paksé reden wij op een soort van autoweg. Bij de tolpoortjes konden wij gewoon doorrijden, tweewielers hoeven niets te betalen. Het eerste stuk van de loop is niet bepaald indrukwekkend maar dat veranderd als wij de eerste waterval, de Tad Fane, bereiken. Wauw, wat is die waterval mooi. Van grote hoogte klettert het water via twee stromen naar beneden. Heel indrukwekkend. En het mooie is dat je daar kan ziplinen. Eindelijk ging een lang gekoesterde wens van Coen in vervulling. Via vier ziplines maak je een rondje waarbij de de eerste zipline werd gefilmd. Bij de eerste en de tweede zipline heb je een spectaculair gezicht op de waterval. Wat een gave ervaring, het was de 43 dollar helemaal waard. Lia heeft in die tussentijd van een lekkere cappuccino genoten en was blij dat Coen weer heelhuids terugkeerde haha.
Waterval nummer twee lag aan de andere kant van de weg. Via een verhard pad waren wij al snel bij de Tad Champee. Voor 25.000 kippen mochten wij het terrein op. Als je de Tad Fane net hebt gehad, valt deze een beetje in het niet. Toch zag deze er ook mooi uit omdat je tot de waterlijn kon komen. Het was er ook mogelijk om te zwemmen maar dat hebben wij niet gedaan. Ook naar nummer drie was het maar een klein stukje.  Hier mochten wij 80.000 kippen, iets van €3,54, afrekenen. De Tad Gneuang is ook spectaculair om te zien. Vanaf een platform had je een prachtig zicht op de waterval. Deze had ook echt de wauw-factor. Omdat het lunchtijd was daar wat gegeten. Dat werd een teleurstellende ervaring. In Paksong meteen een ATM bezocht en weer door. In Paksong draaide we de autoweg af en werd de route veel leuker. We passeerden kleine dorpjes met zwaaiende kinderen  koffieplantages en rijstvelden. De extra lus in de route was helemaal schitterend. Het ging op en af met veel bochten en het ene uitzicht was nog mooier dan de ander. Wij inmiddels ook een punt op de horizon gezet. Mr. Somphone guesthouse moest het worden. Om 17.00 uur draaide wij 125 kilometer verder het erf van de homestay op. Wij werden er vriendelijk ontvangen en er was nog plek. Koffie en thee werden meteen gezet en Tak, de vrouw van de eigenaar kwebbelde er lekker op los. Hier betalen wij het lachwekkende bedrag van 18 euro voor verblijf, diner en ontbijt. Ok, het is geen 5-sterren resort. Ons bed staat in een bamboehut en het toilet is buiten. Maar dit is vele malen leuker omdat wij hier echt tussen de lokale bevolking in een klein dorp overnachten. Het eten was ook voortreffelijk hoewel wij de gebakken placenta van de koe maar hebben overgeslagen. Vooral de gewone en gebakken springrolls waren heerlijk. Wij hebben wederom gezellig lang met de andere gasten en de gastheer getafeld. Een Frans stel is al 18 maanden met hun eigen camper onderweg en hebben enorm veel landen binnen Azië gezien. Heel bijzonder om hun ervaringen te horen.