Graaff Reinet

Wij zijn vanmorgen uit de Plett, zoals de lokale bevolking Plettenberg baai noemt, vetrokken. Al snel doken wij de bergen in van Garden route NP. De natuur en de uitzichten waren fantastisch alleen was het Zuid-Afrikaanse ministerie van verkeer en waterstaat vergeten om 50 kilometer asfalt neer te leggen. Man, man, man, wat een route was dit. Gravel en stenen, het is te hopen dat alle schroeven van de auto nog vastzitten. We trilden af en toe helemaal uit elkaar en het waren echt bergen hè. Flink stijgen en dalen op een slingerend gravelpad. Onderweg diverse apen gezien maar die doken snel de kant in voor een stel mafkezen uit Nederland. Wat waren wij blij toen wij weer asfalt onder de wielen hadden. En dat hebben wij gelukkig gehouden tot in Graaff Reinet. Nadat wij de bergen van Garden Route NP achter ons hadden gelaten veranderde het landschap zienderogen. Het groen van de Garden Route maakte plaats voor enorme droge vlaktes waar af en toe toch schapen en geiten rondscharrelden. Aan de nagenoeg kaarsrechte weg leek geen einde te komen. Inmiddels was de temperatuur tot een graad of 30 opgelopen. Wat een verschil met de kust zeg. Welkom in Klein Karoo zoals het gebied hier heet. Volgens de eigenaar  valt hier gemiddeld maar 400 millimeter neerslag per jaar. Om de verhitte koppen na de lange rit even af te koelen zijn wij  het kleine zwembad ingedoken. Daarna raakten wij in een leuk gesprek met de lieve eigenaresse van de B&B. Ze vertelde heel enthousiast over Zimbabwe en haalde zelfs de kaart tevoorschijn om te laten zien wat de mooie plekken zijn. Wie weet zijn wij op één idee gebracht. Wat een lieve vrouw zeg. Morgen gaan wij de streek verder ontdekken.