Marine big five

Wij zijn 2 nachten in Gansbaai geweest, een deelgemeente van de gemeente Overstrand. De reden dat toeristen Gansbaai of Hermanus bezoeken is om de walvissen te spotten. Van juli tot december zijn er veel walvissen in deze omgeving. Maar ook de Marine Bigg 5 kan je hier zien. De Marine Big 5  bestaat uit de walvis, de (witte) haai, de dolfijn, de pelsrobben en de Afrikaanse pinguïn. We hebben ze allemaal gezien hoewel officieel de witte haai bij de big 5 hoort. Vooral rond Dyers Island en Geyser Rock zijn deze dieren te spotten. Donderdagochtend konden wij al vanaf de kust walvissen spotten. Wij stonden er nog geen vijf minuten en zagen ze recht voor onze neus. Je had wel de verrekijker nodig maaar dit was al zo'n gaaf begin van ons verblijf in Gansbaai. De kust is heel rotsachtig en mooi. Wij hebben daar gewandeld met de bedoeling om de Klipgat Caves te bewonderen. Helaas waren deze grotten, volgens de dame bij de ingang van het natuurpark, gesloten. Onderweg wist een begeleider van een groep toeristen te vertellen dat de walvistours van donderdag en vrijdag waren afgelast. Het zal toch niet waar zijn hè. Wij hadden de tour van 09.00 uur, op vrijdag, bij Marine Dynamics geboekt. Nondeju, dat zou balen zijn. Maar wat een voorbijganger zegt, hoeft natuurlijk niet waar te zijn dus zijn wij het zelf gaan checken. Kleinbaai, waarvandaan de tours vertrekken ligt om de hoek. Gelukkig kregen wij te horen dat de tour doorging alleen een beetje vervroegd was. Wat heet....een beetje🙈? Om 06.15 uur. moesten wij aanwezig zijn. De weersverwachting was zodanig dat er na 11.00 uur niet meer gevaren kon worden vandaar dat de afvaarten vervroegd waren. Pffff, weer de wekker zetten tijdens de vakantie. Maar wij waren heel blij dat het doorging. Van de nood maar meteen een deugd gemaakt en bij de Great White House heerlijk geluncht. Boven ons hoofd hing  een echt skelet van een walvis. Wat een joekel zeg. Marine Dynamics heeft ook een opvang voor gewonde en verweesde Afrikaanse pinguïns. Het is een bedreigde diersoort waarvan alle seinen op rood staan. De organisatie zet zich in tot de instandhouding van de Afrikaanse pinguïn. Op het moment dat wij er waren was het voedertijd. Erg leuk om te zien en de dame van de opvang gaf er veel informatie bij. In de shop hebben wij nog wat gekocht zodat wij een heel klein beetje kunnen bijdragen aan het behoud van deze schattige beestjes. Bij de ingang van de opvang hangt een groot bord met de nam.en van donateurs. En ja hoor Annika, wij hebben jou gevonden. Verder boodschappen gedaan zodat wij in ons appartement konden eten en op tijd ons mandje opzochten.
Tadadedada tadadedada, wat de heck is dat. O ja, de wekker, opstaan, douche en ontbijten. Zit je dan om 06.00 uur in de auto, op weg naar Kleinbaai. Marine Dynamics is een professionele organisatie met het hart op de goede plek. Na de briefing kregen wij de reddingsvesten om en een waterdichte jas. De boot ziet er degelijk uit met vier dikkeI buitenboordmotoren. Vol gas ging het over de woelige baren en daarbij bleef de boot mooi stabiel liggen. Gelukkig niemand die zeeziek werd. Al snel werden de eerste pinguïns gespot. Gelukkig hebben wij ook de walvissen gezien hoewel ze niet heel actief waren. Ze hadden zeker nog een ochtenddip. Later hoorden wij dat de migratie dit jaar vroeger was als andere jaren en er al veel walvissen vertrokken zijn. Heel even zagen wij dolfijnen voorbij komen maar voor wij het wisten waren ze alweer verdwenen. Dat was wel nummer drie van de Marine Big five. Op Geyser Island lag een hele kolonie pelsrobben te zonnen en een groot aantal lag in het water te spetteren. Na deze leuke voorstelling ging het vol gas naar het gebied waar de haaien zitten. Er lag al een boot met kooiduikers waarvoor de haaien met aas worden gelokt. Zo konden wij ook een glimp van deze gevaarlijke beesten opvangen. Alle organisaties maken reclame voor de grote witte haai maar die schijnt hier nog amper voor te komen. Wij rekenen dus de haaien die wij zagen gewoon mee en zo komen wij aan de Big five. De dag was amper begonnen en nu al geslaagd.
Na het uitchecken werd de steven naar Swellendam verlegd maar wij maakten zoals wel vaker deze reis een kleine omweg via L'Agulhas. Dit had wel wat voeten in de aarde of beter gezegd gravel onder de wielen. Niet te geloven maar het asfalt eindigde gewoon en ging over in gravel. 30 Kilometer lang werden de wielkasten geteisterd door opspattende steentjes. Wat waren wij blij toen wij weer asfalt zagen en normaal naar L'Agulhas verder konden. Veel mensen denken dat Kaap de Goede Hoop het zuidelijkste puntje van Afrika is maar dat is dus L'Agulhas. Hier ontmoeten de Indische en Atlantische Oceaan elkaar. Leuk om daar even te zijn geweest en even te kunnen uitwaaien. En uitwaaien is zacht uitgedrukt, je waaide compleet uit je verschoning. Trouwens jammer dat Polarsteps dit niet heeft gemarkeerd.  Daarna was het bijna in een rechte streep omhoog. Naar Bredasdorp reden wij door een glooiend landschap met links en rechts onafzienbare graanvelden. Zou dit soms de graanschuur van Zuid-Afrika zijn? Zonder verdere gekke dingen kwamen wij mooi op tijd bij ons guesthouse 20 on Sommerset.