Gorge trail en Tiger falls

Vol verwachting klopte ons hart. Zou het weer vandaag meewerken. Om maar meteen met de deur in huis te vallen; nee, niet echt. In het begin van de ochtend zag het er nog redelijk uit en vol goede moed begonnen wij aan de Gorge trail waarbij je op het einde een mooi uitzicht op het majestueuze Amfitheater, waarvan de platte top op 2972 meter hoogte ligt, en de Thukela waterval krijgt. Voor de start hebben wij ons eerst ingeschreven in berg reddings register. Rekening houdend met het bergweer, dat in een paar minuten tijd kan omslaan, hadden wij verschillende laagjes kleding aan. Een flauw zonnetje zorgde er al snel voor dat de eerste 2 lagen uitgingen. Vanaf Thendele loopt een steil pad naar beneden naar de Devil's Hoek rivier die wij via een bruggetje overstaken. Na de overvloedige regen van gisteren was dit een woeste stroom water geworden. Vervolgens liepen wij de brede kloof in en volgt het pad de loop van de Thukela rivier. Helaas werd onze moed niet beloond. Na zo"n anderhalve kilometer, van de zeven, begon het te regenen en dreigende luchten beloofde niet veel goeds. Omdat het pad af en toe meer weg had van een bergbeekje was het alleen maar te verwachten dat dit erger zou worden. Om geen risico's te nemen, zijn wij omgekeerd en met de poncho's om terug gegaan naar ons huisje. Uiteraard hebben wij ons ook weer uitgeschreven in het bergregister. Een uit de kluiten gewassen baviaan tuurde nog even door het raam van ons huisje naar binnen of er iets te snaaien viel. Het traliewerk zit dus niet voor niets voor alle ramen. Toen die ons zag keerde hij op zijn schreden terug. Achteraf gezien was dat buitje waardoor wij de trail afkapte het enige buitje van de dag. Maar ja dat is die bekende koe in zijn achterwerk kijken.
En dan kruipt het bloed toch waar het niet gaan kan en besloot Coen om halverwege de middag de trail naar de Tijger waterval te lopen. Het kriebelde zo dat hij niet meer te houden was. Het pad is licht stijgend en was prima te lopen. Onderweg stroomde er af en toe een minibeekje op de route maar voorzichtig langs de kantjes lopen en dan waren die hindernissen ook weer overwonnen. Tijdens de wandeling had je een prachtig uitzicht over het dal. Overal hoorde je het water stromen. De hellingen zijn bezaaid met de Blyde Sugarbush. Dat zijn planten die 5 meter hoog kunnen worden en vol zitten met grote sierlijke bloemen. Na 3 kilometer werd de Tijger waterval bereikt. Door de regen van de afgelopen dagen stroomde er veel water door de waterval en was het de wandeling zeker waard. Onderweg zag je in de verte de Sunday waterval waar ook veel water naar beneden kwam. Terug was dezelfde de route als heen en voor het donker waren wij weer herenigd. Bij het knusse houtvuur hebben wij een wijntje en biertje gedronken en ondertussen deze blog geschreven.