Santa Croce

Tijdens het ontbijt besloten Menno en Coen om naar Santa Croce in Badia/Pedraces te gaan. Het weer zag er niet heel uitnodigend uit. Een dik wolkendek zorgde ervoor dat wij de zon amper hebben gezien. Ondanks dat en de miezerige sneeuw was het zicht op de piste prima toen wij vertrokken. Het was lekker rustig bij de liften. Bij Colfosco zagen wij even een glimp van de zon maar dat was het dan. Santa Croce ligt in een uitloper van Alta Badia op een hoogte van 2045 meter.. De route was voor ons bekend omdat wij zo'n 15 jaar geleden daar een wintersportvakantie op een boerderij in Pedraces hadden. Op een heerlijk relaxte manier bereikten wij het kerkje waarvan de eerste versie uit de 15e eeuw stamt. Voor het eerst ook het interieur bewonderd. Er zijn een aantal mooie fresco's te zien. De thermometer wees inmiddels 5 graden aan en dat was te merken aan de sneeuwcondities op de lagere delen van de pistes. Er ontstonden van die compacte sneeuwhopen. Daar zijn wij niet echt liefhebber van. Eenmaal terug in het uitgebreide skigebied van Alta Badia zagen wij dat de bewolking bij het Sella-massief dikker werd en naar de dalen zakte. Daarom zijn wij na de lunch via Colfosco en Wolkenstein naar Santa Christina terug gegaan. En dat was maar goed ook. Op de pistes van Alta Badia hadden wij prima zicht maar eenmaal op de Gardena pas was het abominabel. Je zag geen hand voor ogen. Het contrast van de piste valt helemaal weg in dit soort omstandigheden. Je moet compleet op je techniek vertrouwen en rustig aan skiën.  Dat hebben wij dan ook gedaan. Eenmaal tussen de bomen van Dantercepies was het weer prima te doen. Maar ja dan moet je in Wolkenstein nog een keer omhoog naar Ciampinoi. Daar begon het spel opnieuw en dan is het eerste stukje van de Sasslong nog behoorlijk steil ook. Hier hebben wij voor de rode piste gekozen waar het zicht tussen de bomen weer goed was. Alleen op het laatste stukje even alert blijven want dat is gewoon een zwarte piste. Uiteindelijk kwamen wij zonder brokken bij ons appartement aan en kwam er een einde aan deze, overwegend relaxte, skidag. Lia is nog niet de oude maar voelt zich inmiddels wat beter. Hopelijk zet dat daar want morgen beloofd een zonnige dag te worden. De vitamine D zijn broodnodig.