Kota Gede

Zondag werden wij om 09.00 uur door een chauffeur opgehaald en naar station Sidareja gebracht. Voor 250.000 IDR zaten wij een uur in de auto en waren ruim op tijd voor onze trein naar Yogyakarta. Op de markt hebben wij nog wat versnaperingen voor onderweg gehaald. De trein deed er een kleine 3 1/2 uur over. Helaas zaten wij niet in dezelfde coupé maar dat was te overzien. Bij aankomst in Yogyakarta hebben wij via Grab weer een taxi geboekt die ons bij Next Door homestay heeft afgezet. Het is een gezellige homestay met een zeer vriendelijke staf. De kamer is niet groot maar super netjes en schoon. We hebben een goed bed en een badkamer dus alles is aanwezig. In de middag een klein rondje gelopen om ons te oriënteren. s-Avonds na een tip van de homestay heerlijk gegeten in restaurant Mediteranea. Culinair hoogstaand maar voor Indonesische prijzen die echter voor de gemiddelde Indonesiër toch nog te hoog liggen.
In de nacht zaten wij twee keer recht overeind in bed toen de moskeeën hun boodschap loeihard over Yogyakarta uitstrooiden. De eerste keer rond 03.00 uur voor de oproep om te ontbijten en rond 04.30 uur voor gebed. Zelfs de oordopjes kunnen dit 'geweld' niet tegenhouden.
Omdat maandag nagenoeg alle bezienswaardigheden gesloten zijn, zijn wij naar de wijk Kota Gede gegaan. Die tip hadden wij in een reisblog gelezen. In  wijk zie je het echte authentieke leven. Met de becak werden wij bij de pasar Legi Kota Gede afgezet. Het is een markt waar de lokale bevolking zijn boodschappen vaak doet. Vlakbij de pasar is een oude koninklijke begraafplaats van de koningen van Mataram. Het was een een koninkrijk dat tussen eind 16de eeuw tot de 18de eeuw tot bloei kwam totat de Hollanders er een einde aan maakte. Altijd weer die Hollanders. Sultan Agung introduceerde in 1613 de Islam in de regio.
Kota Gede bestaat uit heel veel smalle steegjes waar je heel leuk doorheen kan dwalen. Wij hadden wel een doel; Het huis van Rudi Pesik. Maar eerst belandden wij bij een oud traditioneel Javaans huis waar wij tegen een kleine vergoeding een kijkje konden nemen. Leuk om te zien maar niet heel bijzonder. Wij kregen wel een limonade toe. Eigenlijk dachten wij hier het huis van Rudi Pesik te vinden maar dat lag ietsje verderop. Met wat hulp van de lokale bevolking toch nog snel gevonden. Het was ooit van de Rudi Pesik, een zakenman die vanalles heeft verzameld. Er staan koetsjes, heel veel houtsnijwerk, beelden. Het is een allegaartje van verzamelde objecten. Heel grappig en verbazingwekkend om te zien. Nu is het een homestay die toevallig 16 april pas was geopend. Wij kregen zelfs nog een rondleiding door de homestay.
Na de lunch zijn wij ook nog even bij de grote pasar Bringharjo. Daar werd je helemaal dood gegooid met kleding. Maar dat was niet aan ons besteed. Vanwege de warmte zijn wij halverwege de middag naar onze homestay terug gegaan om even in het zwembad af te koelen.
In de avond hebben wij heerlijke streetfood gegeten op Alun Alun Kidul. Het was er hartstikke druk. Op het veld zaten veel mensen van de hapjes te genieten. Op kleine krukjes konden kinderen tekeningen kleuren maar het waren voornamelijk jongeren die dat deden haha.Met een ijsthee uit de supermarkt sloten wij de avond af.